Kreator stron www - przetestuj!
Test psychologiczny Rosenberg Self-Esteem Scale (SES) jest jednym z najczęściej stosowanych narzędzi do pomiaru globalnej samooceny jednostki, zarówno w badaniach naukowych, jak i w praktyce klinicznej oraz diagnostyce psychologicznej, dlatego jego poprawne zastosowanie, obliczenie wyników oraz właściwa interpretacja mają kluczowe znaczenie w kontekście pracy magisterskiej z zakresu psychologii lub nauk społecznych. Skala Rosenberga została opracowana jako narzędzie jednowymiarowe, którego celem jest uchwycenie ogólnego, względnie stabilnego poczucia własnej wartości, rozumianego jako całościowa postawa jednostki wobec samej siebie, a nie jako zbiór ocen poszczególnych kompetencji czy cech osobowości, co należy jasno zaznaczyć w części metodologicznej pracy dyplomowej.
Kwestionariusz składa się z dziesięciu twierdzeń, z których pięć ma charakter pozytywny (np. odnoszący się do zadowolenia z siebie lub poczucia własnej wartości), a pięć negatywny (dotyczący poczucia porażki, braku wartości czy niezadowolenia z siebie), co wymaga od badacza szczególnej uwagi na etapie kodowania i obliczania wyników, ponieważ błędne odwrócenie pozycji negatywnych jest jedną z najczęstszych pomyłek popełnianych przez studentów piszących prace magisterskie. Respondent udziela odpowiedzi na czterostopniowej skali Likerta, zazwyczaj obejmującej kategorie od „zdecydowanie się zgadzam” do „zdecydowanie się nie zgadzam”, przy czym każdej odpowiedzi przypisuje się określoną wartość punktową, najczęściej od 1 do 4 lub od 0 do 3, w zależności od przyjętej wersji skali, co powinno zostać jednoznacznie opisane w rozdziale metodologicznym pracy.
Proces obliczania wyniku polega na zsumowaniu punktów uzyskanych przez badanego po wcześniejszym dokonaniu tzw. rekodowania pozycji negatywnych, czyli odwróceniu skali punktowej w tych twierdzeniach, które są sformułowane w sposób obniżający samoocenę, tak aby wyższy wynik zawsze oznaczał wyższy poziom globalnej samooceny, co zapewnia spójność interpretacyjną całego narzędzia. Po zsumowaniu punktów otrzymuje się wynik surowy, który w klasycznej wersji skali Rosenberga mieści się w przedziale od 10 do 40 punktów (lub od 0 do 30 punktów, jeśli stosowana jest alternatywna punktacja), a następnie wynik ten może być analizowany na dwa sposoby: opisowo lub statystycznie, w zależności od celu badania.
W pracy magisterskiej najczęściej interpretuje się wynik skali Rosenberga jako wskaźnik poziomu samooceny, przyjmując umowne przedziały wartości, zgodnie z którymi niskie wyniki świadczą o obniżonej samoocenie, średnie o przeciętnym poziomie poczucia własnej wartości, natomiast wysokie o wysokiej i względnie stabilnej samoocenie, przy czym należy podkreślić, że granice tych przedziałów mają charakter orientacyjny i powinny być każdorazowo uzasadnione poprzez odwołanie się do literatury przedmiotu lub norm populacyjnych dla danej wersji skali. Szczególnie istotne jest zaznaczenie w interpretacji, że Rosenberg Self-Esteem Scale mierzy globalną ocenę siebie, a nie samoocenę sytuacyjną czy specyficzną dla określonych obszarów funkcjonowania, co oznacza, że uzyskany wynik nie pozwala na formułowanie daleko idących wniosków dotyczących kompetencji zawodowych, relacji interpersonalnych czy funkcjonowania emocjonalnego bez wsparcia dodatkowymi narzędziami badawczymi.
W analizie wyników w pracy magisterskiej skala Rosenberga bardzo często wykorzystywana jest jako zmienna zależna lub niezależna, a jej wynik surowy poddaje się dalszym analizom statystycznym, takim jak korelacje, analizy regresji czy testy różnic między grupami, co wymaga wcześniejszego sprawdzenia rozkładu zmiennej oraz spełnienia założeń stosowanych metod statystycznych, co również powinno znaleźć odzwierciedlenie w części metodologicznej i analitycznej pracy. W interpretacji wyników empirycznych niezwykle ważne jest zachowanie ostrożności i unikanie języka diagnostycznego, ponieważ skala Rosenberga nie jest narzędziem klinicznym w ścisłym znaczeniu, lecz narzędziem badawczym, które pozwala opisywać tendencje i zależności, a nie stawiać rozpoznania psychologiczne.
Podsumowując, prawidłowe zastosowanie Rosenberg Self-Esteem Scale w pracy magisterskiej wymaga dokładnego opisania narzędzia, precyzyjnego obliczenia wyników z uwzględnieniem rekodowania pozycji negatywnych oraz ostrożnej, teoretycznie ugruntowanej interpretacji uzyskanych rezultatów, która uwzględnia zarówno ograniczenia metody, jak i kontekst badawczy, w jakim skala została użyta, co w konsekwencji zwiększa rzetelność i wartość naukową całej pracy.
Kreator stron www - przetestuj!