Pisanie prac różnych: zaliczeniowych, referatów, esejów, prac magisterskich i licencjackich i innych. Krok po kroku. Wskazówki, sugestie, porady. O jsa i nie tylko......

1. Zaczynamy oczywiście od tematu pracy. Wybór tematu pracy magisterskiej jest bardzo ważnym krokiem w procesie jej pisania. Powinien być on związany z twoimi zainteresowaniami oraz specjalizacją, abyś mógł w pełni się w niego zaangażować. Ważne jest również, aby był on aktualny i interesujący dla innych osób z twojej dziedziny. Możesz skorzystać z różnych źródeł, takich jak: konferencje naukowe, publikacje związane z twoją dziedziną, rozmowy z kolegami i nauczycielami. Pamiętaj, że temat powinien być wystarczająco szeroki, abyś mógł w niego włożyć wystarczająco dużo pracy, ale zarazem wystarczająco wąski, abyś mógł go wyczerpująco omówić.

2. Kolejny krok to plan pracy i konspekt. Aby opracować plan pracy oraz konspekt do tematu pracy magisterskiej, należy najpierw dokładnie zapoznać się z tematem i określić główny problem badawczy, który będzie rozwiązywany w pracy. Następnie należy przeprowadzić szczegółową analizę literatury związanej z tematem, aby zgłębić wiedzę na ten temat i wyłonić konkretne pytania badawcze, na które będzie odpowiadać praca. Po tym można przystąpić do opracowania planu pracy, który powinien zawierać wstęp, cele, hipotezy badawcze, metody badawcze, planowane rozdziały oraz sposób prezentacji wyników. Konspekt natomiast powinien zawierać krótki zarys każdego z planowanych rozdziałów pracy, wskazując na ich główne punkty oraz kluczowe kwestie, które zostaną w nich poruszone. Pamiętaj, aby plan pracy oraz konspekt były dostosowane do wymogów stawianych przez twoją uczelnię oraz opiekuna naukowego.

3. Wskazane jest wybranie takiego tematu pracy magisterskiej, do którego znajdziemy dużo materiałów. Zagadnienia wąsko omówione w literaturze przedmiotu, albo zagadnienia nowe to trudne i ambitne pole do napisania pracy magisterskiej.  Wybór odpowiedniego tematu pracy magisterskiej jest bardzo ważnym krokiem w procesie jej pisania. Z jednej strony warto wybrać temat, do którego znajdziemy dużo materiałów, ponieważ pozwoli nam to na zgłębienie wiedzy na ten temat i na oparcie pracy na solidnych podstawach. Z drugiej strony, zagadnienia wąsko omówione w literaturze przedmiotu albo zagadnienia nowe stanowią trudne i ambitne pole do napisania pracy magisterskiej. Mogą one stanowić wyzwanie, ale jednocześnie dają szansę na oryginalne i innowacyjne podejście do tematu oraz na przyczynienie się do rozwoju wiedzy w danej dziedzinie. Ważne jest więc, aby dobrze rozważyć wszystkie za i przeciw i wybrać temat, który będzie dla ciebie interesujący i motywujący do pracy.


Typowa struktura pracy dyplomowej zazwyczaj składa się z następujących elementów:

Strona tytułowa: Zawiera tytuł pracy dyplomowej, imię i nazwisko autora, nazwę uczelni oraz rok jej ukończenia.

Spis treści: Zawiera rozpis poszczególnych rozdziałów i podrozdziałów pracy dyplomowej oraz ich numerację.

Wstęp: Zawiera krótkie omówienie tematu pracy dyplomowej oraz celu, jaki chcesz osiągnąć poprzez jej realizację. Wstęp powinien również zawierać krótki przegląd literatury dotyczącej tematu oraz omówienie metodologii badawczej, jaką zamierzasz zastosować.

Rozdziały: Praca dyplomowa zazwyczaj składa się z kilku rozdziałów, w których poruszane są konkretne zagadnienia związane z tematem pracy. Każdy rozdział powinien być podzielony na podrozdziały, które pozwolą na bardziej szczegółowe omówienie poszczególnych kwestii.

Podsumowanie: Zawiera krótkie omówienie głównych wniosków, jakie zostały wyciągnięte na podstawie przeprowadzonych badań.

Zakończenie: Zawiera podsumowanie całej pracy dyplomowej oraz wskazuje na możliwe dalsze kierunki badań w danej dziedzinie.

Bibliografia: Zawiera listę wszystkich wykorzystanych w pracy dyplomowej źródeł literaturowych.

Zastosowane skróty: Zawiera listę skrótów, jakie zostały wykorzystane w pracy dyplomowej.
Aneks: Zawiera dodatkowe materiały, takie jak np. tabele, wykresy, rysunki itp., które mogą być przydatne w pracy dyplomowej.

Podstawową metodą tworzenia tekstu pracy dyplomowej jest parafrazowanie.

Parafrazowanie to przepisywanie tekstu w innych słowach, zachowując jego sens i treść. Parafrazowanie polega na przedstawieniu cudzego tekstu własnymi słowami, z zachowaniem oryginalnej treści i idei. Parafrazowanie służy przede wszystkim do lepszego zrozumienia tekstu oraz do jego przedstawienia w inny sposób, np. w celu uniknięcia bezpośredniego cytowania dłuższych fragmentów.

Parafrazowanie wymaga odpowiedniej umiejętności językowej oraz dokładnego zrozumienia tekstu oryginalnego. Należy zwrócić uwagę na to, aby parafrazowany tekst zachował oryginalny sens i treść oraz aby nie doszło do zniekształcenia lub przekręcenia przekazu. W przypadku parafrazowania tekstów naukowych ważne jest również, aby dokładnie odnotować źródło oryginalnego tekstu i umieścić odpowiedni przypis.
Parafrazowanie jest szczególnie przydatne w pracach naukowych, gdzie często konieczne jest odnoszenie się do cudzych tekstów lub badań. Pomaga uniknąć bezpośredniego cytowania dłuższych fragmentów i zmniejsza ryzyko plagiatu. Parafrazowanie pozwala również lepiej zrozumieć treść oryginalnego tekstu i przedstawić ją w sposób bardziej zrozumiały dla czytelnika.


Aby tekst pracy był idealny nalezy dokonać  procesu redagowania.Niektórzy mylą redagowanie z parafrazowaniem.

Redagowanie to proces uporządkowywania tekstu, w którym dokonywana jest korekta błędów językowych, stylistycznych i merytorycznych oraz ujednolicenie języka i stylu. Redagowanie polega na poprawie błędów ortograficznych, gramatycznych i interpunkcyjnych, a także na sprawdzeniu poprawności słownictwa i składni. Celem redagowania jest uzyskanie jak najlepszej formy językowej i merytorycznej tekstu oraz ułatwienie jego czytania i zrozumienia.

Parafrazowanie to natomiast przepisywanie tekstu w innych słowach, zachowując jego sens i treść. Parafrazowanie polega na przedstawieniu cudzego tekstu własnymi słowami, z zachowaniem oryginalnej treści i idei. Parafrazowanie służy przede wszystkim do lepszego zrozumienia tekstu oraz do jego przedstawienia w inny sposób, np. w celu uniknięcia bezpośredniego cytowania dłuższych fragmentów.
W przypadku redagowania tekstu ważne jest poprawienie błędów językowych i stylistycznych, podczas gdy parafrazowanie polega na przedstawieniu cudzego tekstu własnymi słowami, z zachowaniem oryginalnej treści i idei. Redagowanie i parafrazowanie są procesami różnymi, ale często stosuje się je łącznie, szczególnie w pracach naukowych, gdzie istotne jest zachowanie poprawności językowej oraz rzetelności merytorycznej.




Wstęp do pracy dyplomowej powinien zawierać kilka podstawowych elementów:

Temat pracy: Wstęp powinien jasno określić temat, który będzie poruszany w pracy dyplomowej.

Cel pracy: Wstęp powinien wskazywać na cel, jaki chcesz osiągnąć poprzez realizację pracy dyplomowej.

Zagadnienia poruszane w pracy: Wstęp powinien wskazywać na główne zagadnienia, które będą poruszane w pracy dyplomowej.

Metodologia badawcza: Wstęp powinien przedstawiać metodologię, jaką zamierzasz zastosować w swojej pracy dyplomowej.

Ujęcie teoretyczne: Wstęp powinien zawierać krótki przegląd literatury dotyczącej tematu pracy dyplomowej oraz wskazywać na główne koncepcje i teorie, na których będzie opierać się praca.

Struktura pracy: Wstęp powinien zawierać krótkie omówienie struktury pracy dyplomowej, tj. podziału na rozdziały i podrozdziały oraz ich zawartości.
Ograniczenia pracy: Wstęp powinien wskazywać na ewentualne ograniczenia, jakie wystąpiły podczas realizacji pracy dyplomowej.



4. Kilka słów o metodologii badań. 

Metodologia badań to dziedzina nauki zajmująca się metodami i technikami stosowanymi do prowadzenia badań naukowych. Jest to ważny element każdej pracy dyplomowej, ponieważ pozwala na wiarygodne i rzetelne przeprowadzenie badań oraz na uzyskanie wiarygodnych wyników.

Praca dyplomowa jest zwykle złożona z kilku elementów, w tym wstępu, rozdziałów zawierających opis badań i ich wyników, a także wniosków i zalecanych kierunków dalszych badań. Wstęp powinien zawierać informacje na temat celu i zakresu badań, a także wyjaśnienie, dlaczego badania te są ważne i jakie są oczekiwane wyniki.

Rozdziały zawierające opis badań i ich wyników powinny zawierać szczegółowy opis metodologii stosowanej do przeprowadzenia badań, w tym informacje na temat próby badawczej, metod pomiarowych i technik statystycznych stosowanych do analizy danych. Ważne jest, aby opis metodologii był jasny i zrozumiały, a także aby był on spójny z innymi elementami pracy dyplomowej.

Metodologia badań to przede wszystkim problemy i hipotezy badawcze.
Hipotezy badawcze to założenia dotyczące przewidywanych wyników badań naukowych. Są one wyrażane w formie twierdzeń, które mogą być potwierdzone lub obalone w wyniku prowadzonych badań. Hipotezy badawcze są ważnym elementem metodologii badań, ponieważ pozwalają na uporządkowanie i określenie celów badań oraz na uzyskanie wiarygodnych wyników.

Hipotezy badawcze mogą być stosowane w różnych dziedzinach nauki, w tym w naukach społecznych, naukach przyrodniczych i technicznych. Mogą być one zarówno ogólne, jak i szczegółowe, w zależności od charakteru badań.

Przykładem hipotezy badawczej w dziedzinie nauk społecznych może być stwierdzenie, że wzrost poziomu wykształcenia ludności wpływa na poprawę warunków życia w danym regionie. Natomiast w dziedzinie nauk przyrodniczych przykładem hipotezy badawczej może być stwierdzenie, że dana roślina posiada właściwości lecznicze.

Hipotezy badawcze są niezbędne do prowadzenia badań naukowych, ponieważ pozwalają na określenie celu i zakresu badań oraz na opracowanie planu działania. Dzięki hipotezom badawczym możliwe jest również wyciągnięcie wniosków i uzyskanie wiarygodnych wyników.

Problem badawczy to zagadnienie, które stanowi przedmiot badań naukowych. Problem badawczy może być wyrażony w formie pytania lub wątpliwości dotyczących danego zagadnienia i wymaga on rozwiązania poprzez przeprowadzenie badań naukowych.

Problem badawczy jest ważnym elementem metodologii badań, ponieważ stanowi on punkt wyjścia do prowadzenia badań naukowych i pozwala na określenie celu i zakresu badań. Problem badawczy jest również ważny dla wiarygodności i rzetelności badań, ponieważ pozwala na uporządkowanie i skoncentrowanie się na konkretnym zagadnieniu.

Problem badawczy może być zdefiniowany na różnych poziomach, od ogólnych zagadnień dotyczących danej dziedziny nauki, po bardziej szczegółowe zagadnienia związane z konkretnym obszarem badań. Problem badawczy powinien być jasno i precyzyjnie określony, aby umożliwić skuteczne prowadzenie badań i uzyskanie wiarygodnych wyników.

Przykładem problemu badawczego w dziedzinie nauk społecznych może być pytanie dotyczące wpływu wzrostu poziomu wykształcenia ludności na warunki życia w danym regionie. Natomiast w dziedzinie nauk przyrodniczych przykładem problemu badawczego może być pytanie dotyczące leczniczych właściwości danej rośliny.
Problem badawczy jest ważnym elementem metodologii badań, ponieważ pozwala on na uporządkowanie i określenie celu badań, a także na uzyskanie wiarygodnych wyników. Ważne jest, aby problem badawczy był jasno określony i aby był on spójny z innymi elementami pracy naukowej.

W metodologii bardzo często opisane są zmienne i wskaźniki badawcze. Zmienne to cechy, które mogą ulegać zmianie w wyniku prowadzonych badań naukowych. Zmienne mogą być zarówno ilościowe, jak i jakościowe, w zależności od charakteru badań i rodzaju danych, jakie są zbierane.

Zmienne ilościowe to takie, które można zmierzyć w sposób numeryczny i które można porównywać za pomocą wskaźników statystycznych. Przykładem zmiennej ilościowej może być wiek badanych osób lub liczba osób o określonym poziomie wykształcenia.

Zmienne jakościowe to takie, które nie mogą być zmierzone w sposób numeryczny i które nie można porównywać za pomocą wskaźników statystycznych. Przykładem zmiennej jakościowej może być płeć badanych osób lub ich wyznanie religijne.

Wskaźniki to narzędzia stosowane w badaniach naukowych do porównywania i opisywania zmiennych ilościowych. Wskaźniki pozwalają na przedstawienie danych w sposób uporządkowany i zrozumiały, co ułatwia analizę i interpretację wyników badań.

Przykładem wskaźnika może być średnia arytmetyczna, która jest jednym z podstawowych wskaźników statystycznych i pozwala na obliczenie wartości średniej dla danej grupy badanych. Innym przykładem wskaźnika może być odchylenie standardowe, które pozwala na określenie stopnia zmienności danych w danej grupie badanych.
Podsumowując, zmienne to cechy, które mogą ulegać zmianie w wyniku prowadzonych badań naukowych, natomiast wskaźniki to narzędzia stosowane do porównywania i opisywania zmiennych ilościowych.

Analizę danych z wykorzystaniem zmiennych i wskaźników przeprowadza się w tabelach krzyżowych.

Analiza danych w tabelach krzyżowych polega na przeprowadzeniu statystycznej analizy danych za pomocą tabel, w których dane są przestawione w formie tabeli z dwoma lub więcej kolumnami i wierszami. Tabela krzyżowa, zwana też tabelą przestawną lub tabelą wielokrotną, służy do prezentacji danych w sposób umożliwiający porównywanie ich ze sobą, a także do wyznaczania statystyk opisujących te dane.

Aby przeprowadzić analizę danych w tabelach krzyżowych, należy wykorzystać zmienne i wskaźniki. Zmienne to cechy, które opisują badane zjawisko lub obiekt. W tabelach krzyżowych zmienne można podzielić na dwie kategorie: zmienne objaśniające i zmienne zależne. Zmienne objaśniające to te, które mogą mieć wpływ na wartości zmiennej zależnej. Zmienne zależne to te, których wartości mogą być wyjaśnione przez zmienne objaśniające.
Wskaźniki to liczbowe miary, które służą do opisu zjawisk lub obiektów za pomocą konkretnych liczb. W tabelach krzyżowych wskaźniki mogą być wykorzystane do porównywania różnych grup lub kategorii za pomocą konkretnych miar. Możliwe jest również wyznaczenie wskaźników opisujących zależności między zmiennymi objaśniającymi a zmiennymi zależnymi.

Wnioski i zalecane kierunki dalszych badań powinny wychodzić z wyników uzyskanych w trakcie pracy dyplomowej i być oparte na rzetelnej analizie danych. Wnioski powinny wskazywać na możliwe kierunki dalszych badań i rozwoju oraz na ewentualne ograniczenia i wady metodologii stosowanej w badaniach.
Podsumowując, metodologia badań w pracach dyplomowych jest ważnym elementem, który pozwala na wiarygodne i rzetelne przeprowadzenie badań oraz uzyskanie wiarygodnych wyników. Ważne jest, aby opis metodologii był jasny i zrozumiały oraz aby był on spójny z innymi elementami pracy dyplomowej. 

Podczas pisania prac dyplomowych autor pracy musi powoływać się oraz odnosić się do źródeł, parafrazując tekst oryginalny z którego korzysta, ewentualnie stosować cytaty tworząc jednocześnie przypisy.

Przypisy  są one ważnym elementem pracy naukowej, ponieważ pozwalają na uwiarygodnienie przedstawionych tez oraz umożliwiają czytelnikowi śledzenie ścieżki myśli autora oraz dokładnej weryfikacji przedstawionych informacji.

Istnieje kilka rodzajów przypisów, które mogą występować w pracach dyplomowych:

Przypisy dolne (footnote) - umieszczane są w tekście w postaci numeru umieszczonego na końcu linii, a pełny przypis znajduje się na dole strony.

Przypisy górne (endnote) - podobnie jak przypisy dolne, są umieszczane w tekście w postaci numeru, ale pełny przypis znajduje się na końcu pracy, zazwyczaj po spisie literatury.

Przypisy w tekście (in-text citation) - są to krótkie odwołania do źródła umieszczane w tekście w nawiasie, np. (Smith, 2020). Pełny przypis znajduje się w sekcji bibliograficznej lub w przypisach dolnych lub górnych.

Przypisy zbiorcze (cumulative reference) - są to przypisy, w których odwołanie do kilku źródeł zostaje umieszczone w jednym przypisie, np. (Smith, 2020; Johnson, 2021; Williams, 2022).

Jednym z rodzajów przypisów śródtekstowych są przypisy oxfordzkie.

System przypisów oxfordzkich (ang. Oxford referencing system) jest jednym z popularnych systemów przypisów stosowanych w pracach naukowych, szczególnie w Wielkiej Brytanii i innych krajach anglosaskich. W tym systemie przypisy umieszczane są w nawiasach kwadratowych i składają się z informacji o autorze, tytule oraz roku wydania, np. (Smith, "Tytuł książki", 2020). Jeśli cytowane źródło zostało opublikowane przez kilku autorów, należy wymienić wszystkich, np. (Smith, Jones, Williams, "Tytuł książki", 2020).

Jeśli cytat jest dłuższy niż kilka słów, należy go umieścić w cudzysłowie i oddzielić od reszty tekstu przynajmniej jednym wcięciem, np. "Cytowany tekst" (Smith, "Tytuł książki", 2020). W przypadku cytowania stron lub rozdziałów, należy dodać odpowiednią informację, np. (Smith, "Tytuł książki", 2020, s. 50-51) lub (Smith, "Tytuł książki", 2020, rozdz. 2).

Jeśli w pracy występuje wiele cytatów z tego samego źródła, można zastosować skrót ibidem (skrót łaciński oznaczający "w tym samym miejscu") lub idem (skrót łaciński oznaczający "to samo"). Skrót ibidem oznacza, że cytowane źródło jest takie samo jak w poprzednim przypisie, natomiast skrót idem oznacza, że cytowane źródło to to samo, co w przypisie z poprzedniej strony.

Przypisy harwadzkie.

System przypisów Harvarda (ang. Harvard referencing system) jest jednym z popularnych systemów przypisów stosowanych w pracach naukowych, szczególnie w Wielkiej Brytanii i innych krajach anglosaskich. W tym systemie przypisy składają się z informacji o autorze, tytule oraz roku wydania i umieszczane są w nawiasach kwadratowych, np. (Smith, 2020). Jeśli cytowane źródło zostało opublikowane przez kilku autorów, należy wymienić wszystkich, np. (Smith, Jones, Williams, 2020).

Jeśli cytat jest dłuższy niż kilka słów, należy go umieścić w cudzysłowie i oddzielić od reszty tekstu przynajmniej jednym wcięciem, np. "Cytowany tekst" (Smith, 2020). W przypadku cytowania stron lub rozdziałów, należy dodać odpowiednią informację, np. (Smith, 2020, s. 50-51) lub (Smith, 2020, rozdz. 2).

Jeśli w pracy występuje wiele cytatów z tego samego źródła, można zastosować skrót ibidem (skrót łaciński oznaczający "w tym samym miejscu") lub idem (skrót łaciński oznaczający "to samo"). Skrót ibidem oznacza, że cytowane źródło jest takie samo jak w poprzednim przypisie, natomiast skrót idem oznacza, że cytowane źródło to to samo, co w przypisie z poprzedniej strony.

Oprócz przypisów w tekście należy również umieścić listę literatury, w której znajdują się pełne odnośniki do wszystkich cytowanych źródeł. Lista literatury powinna zawierać informacje o autorze, tytule, wydawnictwie oraz roku wydania.
Ważne jest, aby stosować się do zasad systemu przypisów Harvarda konsekwentnie i precyzyjnie, aby umożliwić czytelnikowi łatwe odnalezienie
źródeł oraz uniknąć błędów i nieporozumień. Przestrzeganie zasad systemu przypisów Harvarda jest ważne dla poprawności merytorycznej pracy oraz dla jej wiarygodności i rzetelności. Pomaga również zachować spójność i czytelność tekstu oraz ułatwia czytelnikowi śledzenie ścieżki myśli autora.


Oprócz systemu przypisów oxfordzkich i systemu przypisów Harvarda, istnieją również inne rodzaje przypisów stosowane w pracach naukowych. Poniżej przedstawiam kilka przykładów:

System przypisów APA (ang. American Psychological Association) - stosowany głównie w pracach z zakresu psychologii i nauk społecznych. Przypisy składają się z informacji o autorze, tytule oraz roku wydania i umieszczane są w nawiasach kwadratowych, np. (Smith, 2020). Jeśli cytat jest dłuższy niż 40 słów, należy go umieścić w bloku tekstu, odstępując go od reszty tekstu o jedno wcięcie i zmniejszając czcionkę o jeden stopień.

System przypisów MLA (ang. Modern Language Association) - stosowany głównie w pracach z zakresu literatury i językoznawstwa. Przypisy składają się z informacji o autorze, tytule oraz stronach, na których znajduje się cytat, np. (Smith 50-51). Jeśli cytat jest dłuższy niż kilka słów, należy go oddzielić od reszty tekstu o jedno wcięcie.

System przypisów Chicago (ang. Chicago Manual of Style) - stosowany głównie w pracach z zakresu historii i nauk humanistycznych. Przypisy składają się z informacji o autorze, tytule oraz stronach, na których znajduje się cytat, np. (Smith 50-51). Jeśli cytat jest dłuższy niż kilka słów, należy go oddzielić od reszty tekstu o jedno wcięcie i zmniejszyć czcionkę o jeden stopień.

Wybór rodzaju przypisów zależy od konkretnych wytycznych danej instytucji lub wymogów konkretnej pracy dyplomowej. Ważne jest, aby stosować się do wybranego systemu przypisów konsekwentnie i precyzyjnie, aby umożliwić czytelnikowi łatwe odnalezienie źródeł oraz uniknąć błędów i nieporozumień.


W pracach dyplomowych dopuszcza się średnio około 30% cytatów.

Jednak dokładna ilość cytatów, jaka może zostać umieszczona w pracy dyplomowej, zależy od wymagań stawianych przez instytucję, w której praca jest tworzona oraz od rodzaju pracy. Zazwyczaj w pracach dyplomowych dopuszcza się stosowanie cytatów, ale należy pamiętać o odpowiednim ich oznaczeniu i przestrzeganiu zasad cytowania.

W pracach dyplomowych zazwyczaj dopuszcza się stosowanie cytatów, ale należy pamiętać o odpowiednim ich oznaczeniu i przestrzeganiu zasad cytowania. Zasady te różnią się w zależności od rodzaju pracy oraz od wymagań stawianych przez instytucję, w której praca jest tworzona. Zazwyczaj przyjmuje się, że w pracach dyplomowych nie powinno być więcej niż 30% cytatów, chyba że są one konieczne do poparcia tez lub argumentów zawartych w pracy. W takim przypadku ilość cytatów może być większa, ale nadal należy pamiętać o odpowiednim oznaczeniu i przestrzeganiu zasad cytowania.
Pamiętaj, że niezależnie od ilości cytatów, ważne jest, aby Twoja praca była oryginalna i oparta na własnym myśleniu i analizie. Zbyt duża ilość cytatów może sugerować brak własnej pracy nad pracą dyplomową i może być odebrana negatywnie przez recenzentów. Dlatego ważne jest, aby umiejętnie wyważyć ilość cytatów i używać ich tylko wtedy, gdy są one konieczne do poparcia argumentów zawartych w pracy.


Cytaty w pracach dyplomowych należy oznaczać zgodnie z obowiązującymi zasadami cytowania, które mogą się różnić w zależności od rodzaju pracy oraz od wymagań stawianych przez instytucję, w której praca jest tworzona. Zasady te służą do oznaczenia, że dany fragment tekstu pochodzi z innego źródła i jest cytatem.

Istnieją różne sposoby oznaczania cytatów w pracach dyplomowych. Poniżej przedstawiam kilka przykładów:

W pracach dyplomowych najczęściej stosuje się cytaty bezpośrednie, które są umieszczane w cudzysłowie i oznaczane za pomocą przypisów. Przykład: "Cytuję: 'Zdaniem autora, głównym celem badań było udowodnienie, że...' (Smith, 2020, s. 23)"
Możliwe jest również stosowanie cytatów pośrednich, które są przepisywane własnymi słowami, ale zachowuje się informacje o źródle. Przykład: Zdaniem autora (Smith, 2020) głównym celem badań było udowodnienie, że...
Istnieje również możliwość umieszczania cytatów w formie przypisów dolnych lub górnych, w których cytaty są umieszczane poza tekstem głównym i oznaczane numerem lub literą. Przykład:[1] Smith (2020) twierdzi, że "głównym celem badań było udowodnienie, że..."


Napisanie oryginalnej pracy dyplomowej to nie lada wyzwanie, zwłaszcza, że tekst nie może być nawet podobny do oryginału. Weryfikacją tego zajmie się jednolity program antyplagiatowy ( JSA ), będący do dyspozycji wszystkich uczelni w Polsce od 2020 roku. 

Dopuszczalny poziom podobieństwa w pracach dyplomowych sprawdzanych w Jednolitym Systemie Antyplagiatowym (JSA) zależy od wymagań stawianych przez instytucję, w której praca jest tworzona. Zazwyczaj przyjmuje się, że w pracach dyplomowych dopuszczalny poziom podobieństwa nie powinien przekraczać 10-15%. Jednak niektóre instytucje mogą mieć bardziej rygorystyczne wymagania i dopuszczalny poziom podobieństwa może być niższy.

JSA porównuje pracę z bazą danych zawierającą miliony tekstów z różnych źródeł, w tym z innych prac naukowych, artykułów, książek, stron internetowych itp. W wyniku tego porównania system generuje raport zawierający informacje o stopniu oryginalności pracy oraz o ewentualnych fragmentach tekstu, które zostały zaczerpnięte z innych źródeł bez odpowiedniego oznaczenia. Jeśli poziom podobieństwa przekroczy dopuszczalny próg, JSA oznaczy te fragmenty na raporcie i podaje źródła, z których zostały one zaczerpnięte.
Pamiętaj, że plagiat jest poważnym przestępstwem akademickim i może prowadzić do utraty dyplomu lub innych konsekwencji prawnych. Dlatego ważne jest, aby przestrzegać zasad cytowania i unikać plagiatu w swojej pracy dyplomowej.

Jednolity System Antyplagiatowy (JSA) to narzędzie służące do sprawdzania oryginalności prac dyplomowych, magisterskich, licencjackich oraz innych tekstów naukowych i akademickich. JSA pozwala na porównanie pracy z bazą danych zawierającą miliony tekstów z różnych źródeł, w tym z innych prac naukowych, artykułów, książek, stron internetowych itp.
Jednolity System Antyplagiatowy (JSA) wykorzystuje algorytm porównujący tekst przesłany do systemu z bazą danych zawierającą miliony tekstów z różnych źródeł. Algorytm ten służy do wykrywania fragmentów tekstu, które mogą pochodzić z innych źródeł i zostały zaczerpnięte bez odpowiedniego oznaczenia.

Podczas porównywania tekstu z bazą danych, algorytm JSA analizuje kolejne słowa i frazy w tekście i porównuje je z danymi znajdującymi się w bazie. Jeśli znajdzie podobieństwo pomiędzy fragmentem tekstu a jakimś tekstem znajdującym się w bazie, oznacza go jako potencjalny plagiat. W raporcie, który jest generowany po zakończeniu porównywania, zostają wyświetlone informacje o stopniu oryginalności tekstu oraz o ewentualnych fragmentach tekstu, które mogą być plagiatem.
Algorytm JSA jest stale ulepszany, aby zapewnić jak największą dokładność w wykrywaniu plagiatów. Jest to jednak narzędzie automatyczne, więc nie zawsze jest w stanie w pełni zastąpić ocenę ludzką. 

Aby skorzystać z JSA, należy najpierw przesłać swoją pracę do systemu, który następnie porównuje ją z bazą danych. W wyniku tego porównania system generuje raport zawierający informacje o stopniu oryginalności pracy oraz o ewentualnych fragmentach tekstu, które zostały zaczerpnięte z innych źródeł bez odpowiedniego oznaczenia.
JSA jest często stosowane przez uczelnie oraz instytucje naukowe do sprawdzania oryginalności prac dyplomowych i innych tekstów naukowych, aby zapewnić, że są one oryginalne i nie zostały skopiowane z innych źródeł. 







KIlka słów o eseju: 

Esej to rodzaj formy literackiej, która charakteryzuje się kilkoma ważnymi cechami. Oto kilka z nich:

Esej jest formą pisemną, która polega na wyrażaniu swoich myśli i opinii na dany temat.

Esej jest formą swobodną i elastyczną, co oznacza, że autor ma dużą dowolność w kształtowaniu swojego przekazu.

Esej jest formą dyskusyjną, co oznacza, że autor przedstawia swoje argumenty i szuka odpowiedzi na pytania dotyczące danego zagadnienia.

Esej jest formą refleksyjną, co oznacza, że autor analizuje i rozważa różne aspekty danego zagadnienia.

Esej jest formą literacką, co oznacza, że autor korzysta z różnych środków stylistycznych i językowych, aby przekazać swoje myśli i idee.
Esej jest formą indywidualną, co oznacza, że autor przedstawia w nim swoje własne przemyślenia i doświadczenia.

Czym esej różni sie od referatu:

Esej i referat to dwa różne rodzaje form pisemnych, które różnią się od siebie kilkoma ważnymi cechami. Oto kilka głównych różnic między esejem a referatem:

Cel: Esej jest formą literacką, która polega na wyrażaniu swoich myśli i opinii na dany temat. Referat zaś jest formą prezentacyjną, która ma na celu przekazanie informacji na dany temat.

Struktura: Esej jest formą swobodną i elastyczną, co oznacza, że autor ma dużą dowolność w kształtowaniu swojego przekazu. Referat zaś ma bardziej ustrukturyowaną i schematyczną budowę, w której poszczególne elementy są ze sobą ściśle powiązane.

Rodzaj przekazu: Esej jest formą dyskusyjną, co oznacza, że autor przedstawia swoje argumenty i szuka odpowiedzi na pytania dotyczące danego zagadnienia. Referat zaś jest formą informacyjną, w której autor przekazuje suche fakty i dane.

Język: Esej jest formą literacką, co oznacza, że autor korzysta z różnych środków stylistycznych i językowych, aby przekazać swoje myśli i idee. Referat zaś jest formą oficjalną, w której autor stosuje język formalny i precyzyjny.
Indywidualizm: Esej jest formą indywidualną, co oznacza, że autor przedstawia w nim swoje własne przemyślenia i doświadczenia. Referat zaś jest formą obiektywną, w której autor przedstawia fakty i informacje bez uwzględniania swojej osobistej perspektywy.
Kreator stron www - przetestuj!